Në dritën e Kur’anit dhe Sunetit

Shkaku i dytë: Hadithi i duhur është i njohur për dijetarin, mirëpo ai nuk ka besim në transmetuesin e tij, dhe e konsideron hadithin të jetë në kundërshtim me një argument më të fortë, kështu që ai kapet për atë që e beson si më të fortë.

Marrë nga:

Mospajtimet në mesin e dijetarëve – Shkaqet e tyre dhe qëndrimi ynë ndaj tyre.

Shejh Muhamed Ibën Salih El Uthejmin

Këtu do ta marrim një shembull tjetër që i përfshin vetë sahabët, dhe jo ata që kanë ardhur pas tyre.

Fatimah Bint Kajsi, Allahu qoftë i kënaqur prej saj, u nda nga burri i saj për të tretën herë, pra të fundit. Ai dërgoi dikë që t’i jepte asaj grurë si ushqim për periudhën e pritjes. Mirëpo, ajo e nënvlerësoi dhe nuk e pranoi. Pastaj, ata ia paraqitën rastin Pejgamberit (salAllahu alejhi ue selem), i cili e informoi atë se në fakt nuk kishte asnjë të drejtë të ligjshme për tu furnizuar me ushqim apo vendbanim. [1] Ishte kështu, sepse ndarja e saj ishte e fundit dhe e pakthyeshme, dhe për gruan në atë pozitë, nuk ka obligim mbi ish-burrin e saj që ta furnizojë atë me ushqim apo vendbanim, me përjashtim të rastit kur ajo është shtatzënë, siç thotë Allahu:

“Nëse janë shtatzëna, shpenzoni për ato deri sa të lindin.” [Et-Talak (65):6]

Nuk po themi asgjë për dijen dhe cilësitë e shkëlqyera të Umerit, mirëpo ai nuk ishte në dijeni për këtë sunnet, dhe e kishte mendimin se gruaja në këtë rast kishte të drejtë për furnizim në ushqim dhe vendbanim. Ai e refuzoi hadithin e Fatimes duke marrë për bazë faktin që ajo mund të kishte harruar dhe tërhoqi vërejtjen:

“A duhet ta braktisim thënien e Allahut[2], për shkak të thënies së një gruaje, kur nuk e dimë nëse ajo ka mbajtur në mend apo ka harruar?”

Qëllimi në këtë është se prijësi i besimtarëve Umeri nuk ka pasur besim në saktësinë e këtij argumenti të caktuar. Ashtu siç mund t’i ndodhë kjo Umerit ose ndonjë tjetri nga sahabët, njëjtë mund t’i ndodhë të tjerëve pas tyre nga nxënësit e paraardhësve e kështu me radhë deri në kohët e tashme; në fakt, kjo do të vazhdojë të ndodhë deri në Ditën e Gjykimit, që njeriu të mos ketë besim në saktësinë e një argumenti të caktuar.

Ka shumë shembuj nga thëniet e dijetarëve ku vërehet se disa prej tyre e konsiderojnë si të saktë një hadith të caktuar, dhe në bazë të tij japin gjykime. Ndërsa të tjerë e shohin si të dobët, dhe nuk e përdorin, për shkak se nuk besojnë se është transmetuar nga i dërguari i Allahut (salAllahu alejhi ue selem).

Vazhdon inshaAllah…

Kontrolloi: Lulzim Perçuku


[1] Sahihul Muslim [Përkthimi ang.2/769-773]

[2] Ajeti të cilin Umeri e ka pasur për qëllim është: “…Mos i dëboni ato prej shtëpive të tyre, por edhe ato të mos dalin, me përjashtim të rastit kur shkelin martesën haptazi.” [Et-Talak (65):1]

  • Shpërndaje
Share on facebook
Share on telegram
Share on whatsapp
Share on twitter
Share on email

NA NDIQNI NË FACEBOOK

ABONOHU NË EMAIL

Pranoni postimet e reja në email duke u abonuar

POSTIMET E FUNDIT

RËNDËSIA E TEUHIDIT

MË TË KLIKUARAT

Arkiva